Is het niet zo dat...

In de weken voor het Ossebraadfeest is manlief alweer druk in de weer met de organisatie. Vergadering hier, ritje daar, belletje tussendoor: “Ik ben zo terug!” Even snel nog iets zagen.

Ik laat het gebeuren. Door de jaren heen hebben we een manier gevonden om thuis alles draaiende te houden. En juist doordat hij zo bezig is, begint het bij mij ook weer te kriebelen: de zin in het Ossebraadfeest.

Mijn zoontje en ik hebben afgesproken dat hij dit jaar “alleen” over het terrein mag rondbanjeren. Zoek je mama? Die zit op het terras...te genieten!

De mooiste dag vind ik de zondag. Jeetje, wat een fijne sfeer hangt er dan. Rustig begint het met een fair in het parkje, prachtig aangekleed door creatieve vrouwen die precies weten hoe je dat doet. Aan de andere kant van de kerk zijn originele spelletjes te vinden. Alles klopt gewoon.

En dan het pleintje bij Koos, het middelpunt van het Ossebraadfeest. Daar gebeurt het. Muziek, een band in Beierse kleding, en het feest dat losbarst. Heel Ottersum en omgeving geniet daar samen van muziek, een drankje en goed gezelschap. Gewoon, van ’t laeve genieten. Mij raakt dat altijd wel even, het doet iets met me. Ik word er blij en gelukkig van als ik dit zie, maar vooral voel.

Eén gesprek die dag bleef me bij. Over van alles, bietje kwats en ook serieus. Maar vooral over het teveel nadenken over wat anderen van je vinden. Waardoor je soms dingen niet doet die je eigenlijk wel wilt. Over hoe dit jouw keuze kan beïnvloeden. Ik vond het dapper dat die persoon dat zo uitsprak. Misschien kunnen we elkaar daarin wat geruststellen: we doen allemaal maar wat, vertelde ik hem. Niemand heeft een handleiding meegekregen. En uiteindelijk is iedereen vooral druk met zichzelf, waardoor het eigenlijk niet zo belangrijk is wat anderen denken.

Wat uiteindelijk telt, is wat dicht bij je staat: je gezin, je partner, je kind(eren). Hoe doe je het samen? En je werk, hoe voelt dat nog? Ik zeg altijd tegen mijn gezin: als je iets met je hart doet, kan het eigenlijk niet misgaan. En als het alleen nog stress of verdriet geeft, is het tijd om iets anders te zoeken. Maak je niet zo druk om wat anderen denken. Dat is zonde van je energie.

We staan elke dag weer op en beginnen opnieuw. En misschien is dát wel genoeg. Benut die dag goed. Met heel je hart. Het leven is te kort om te twijfelen over wat een ander vindt. Stel jezelf liever vaker de vraag: wat zou ík doen? Het antwoord komt meestal meteen.

Ossebraadfeest, je was geweldig.
Alles erop en eraan: kwatsen, serieuze gesprekken, lachen, en vooral genieten.

Tot volgend jaar!
Liefs,

Maartje