Al 80 jaar onmisbaar voor de 4Daagse
De samenwerking tussen de 4Daagse en het Rode Kruis gaat al decennialang terug. Tachtig jaar om precies te zijn, en dat is des te meer reden om stil te staan bij deze bijzondere band. Topic sprak met Toos van Dijk en Jeanette Heerschop-Buijten, twee dames die al jarenlang verbonden zijn aan de 4Daagse. Zij vertelden over hun werkzaamheden voor het Rode Kruis.
- Nicole Janssen
- Topic Grave
- Topic Wijchen
- Deel dit artikel
De samenwerking tussen de 4Daagse en het Rode Kruis gaat al decennialang terug. Tachtig jaar om precies te zijn, en dat is des te meer reden om stil te staan bij deze bijzondere band. Topic sprak met Toos van Dijk en Jeanette Heerschop-Buijten, twee dames die al jarenlang verbonden zijn aan de 4Daagse. Zij vertelden over hun werkzaamheden voor het Rode Kruis.
Vierdaagsekoorts
“Tien jaar geleden ben ik begonnen bij de 4Daagse voor het Rode Kruis. Ik werd gevraagd om mee te werken bij de Wijchense buitenpost. Dat eerste jaar was meteen fantastisch. Ik werd bevangen door de Vierdaagsekoorts, die niet alleen onder de wandelaars leeft. Ook binnen het Rode Kruis heerst tijdens het evenement een uniek gevoel van saamhorigheid en gezelligheid.
Het is dan ook niet gek dat ik ben blijven hangen. De coördinator van de buitenpost stopte niet lang daarna, waarna ik het stokje heb overgenomen. In die hoedanigheid houd ik me bezig met alle vrijwilligers van het Rode Kruis in Wijchen tijdens de 4Daagse. En natuurlijk met de wandelaars. Die vangen we tegenwoordig niet meer op in het kasteel of koetshuis, zoals vroeger, maar in Sterrebosch. Zo zitten we pal aan de route, zijn we goed bereikbaar en kunnen mensen snel naar binnen.
Zorg voor honderden wandelaars en omstanders
Bij de buitenpost kunnen wandelaars terecht voor het behandelen van blaren of wanneer ze zich niet goed voelen. Er staan achttien brancards voor het prikken van blaren en twee voor mensen die onwel zijn geworden, ook voor omstanders. We zijn er elke dag, maar tijdens de Dag van Wijchen is het het drukst. Dan zijn we van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bezig. Op de andere dagen zien we vooral in de namiddag en avond veel mensen langskomen. In totaal behandelen we in die dagen ongeveer 700 tot 800 mensen.
Saamhorigheid achter de schermen
Niet alleen de sfeer onder de wandelaars is gezellig, ook onder onze vrijwilligers is die fantastisch. Met sommige mensen werk ik daar al tien jaar samen. We zijn met een groep van dertig mensen. Ook voor ons werkt de Vierdaagse heel verbroederend. Het zijn drukke dagen waarin we echt op elkaar zijn aangewezen en van elkaar afhankelijk zijn. We moeten het samen doen. De dag na de Vierdaagse sluiten we traditiegetrouw af met een barbecue.
Die gezelligheid zorgt ervoor dat ik elk jaar met veel plezier terugkom. Maar niet alleen vanwege het leuke team; maar natuurlijk ook vanwege de wandelaars. Daar doen we het immers voor. Van hen krijgen we altijd veel dankbaarheid terug. Vaak zien we mensen die bij ons zijn geweest voor een behandeling of een steuntje in de rug na afloop van de tocht terugkomen. Zo had ik eens een jonge vrouw bij me die er na de derde dag helemaal doorheen zat. ‘Haal het bandje er maar af!’, riep ze. Ik heb haar gerustgesteld en gezegd dat ze naar haar verblijf moest gaan, even douchen, wat eten, een paracetamol nemen en daarna lekker naar bed gaan. Morgen zou weer een nieuwe dag zijn. Dat heeft ze gedaan, waarna ze de tocht alsnog heeft uitgelopen. Later kwam ze in tranen bij me terug om me, met het 4daagsekruisje in haar hand, te bedanken. Dat is toch geweldig?”
Van voetenverzorging tot coördinatie
“In al die jaren heb ik verschillende functies gehad. De eerste tien jaar verzorgde ik de voeten van een groep van ongeveer honderd vrijwilligers van het Rode Kruis die zelf deelnamen aan de 4Daagse. Om verwarring te voorkomen, hebben de Rode Kruis-lopers een aparte verzorgingspost. Ze liepen natuurlijk met de logo’s van het Rode Kruis, maar werken die dag niet. Voor wandelaars is dat onderscheid niet altijd duidelijk.
In die tien jaar heb ik ontzettend veel geleerd. Als je iets niet goed deed, kregen we feedback van een collega, en zo leerden we van elkaar. Tegenwoordig krijgen vrijwilligers een (opfris)cursus van het Rode Kruis als ze willen meedoen en moeten ze een EHBO-cursus hebben gevolgd. In de beginjaren was dat nog niet het geval. Daardoor heb ik veel in de praktijk geleerd. Met de kennis die we toen opdeden, hebben we samen met een aantal vrijwilligers lesmateriaal ontwikkeld dat vandaag de dag nog steeds de basis is van de cursus wrijvingsblaren.
Vraagbaak van het Rode Kruis
Na die periode heb ik drie jaar meegewerkt aan de promotieactie van het Rode Kruis op de Wedren, waar een grote truck met uitklapbaar podium stond. Daarna werd ik EHBO-instructeur en heb ik veel mensen opgeleid, onder wie ook medewerkers van Defensie. Vervolgens heb ik een aantal jaren ‘EHBO en apotheekmagazijn’ beheerd en de coördinatie van de digitalisering verzorgd. Sinds vorig jaar ondersteun ik als coach wrijvingsblaren de vrijwilligers die bezig zijn met de blaarbehandeling als dat nodig is. Daarnaast ben ik ook betrokken bij de inrichting van ons hotel, in een sportcentrum.
Tijdens de Vierdaagse sta ik bij blaarbehandelpost bij de finish en fungeer ik als vraagbaak. Bij moeilijke gevallen, zoals ingewikkelde blaren, komen ze bij mij terecht. Ook telefonisch weten mijn collega’s me te vinden. Uiteindelijk hak ik de knopen door.
Daar doe je het voor
In al die jaren heb ik veel mooie momenten meegemaakt. Zo hielp ik in de beginjaren een collega die als wandelaar deelnam. Hij zat er helemaal doorheen toen hij bij ons kwam en kon eigenlijk niet meer verder. Samen met een collega heb ik hem tussen ons in genomen en zijn we samen over de Via Gladiola gelopen. Dat zijn de enige meters die ik ooit als wandelaar heb gemaakt. Fantastisch dat ik op die manier toch de sfeer heb mogen proeven. Maar het blijft bij die paar kilometers! Ik ben beter op mijn plek achter de schermen, bij het Rode Kruis.
Wat me ook altijd zal bijblijven, is een vader en zoon, waarbij de zoon een aandoening had. Hij had veel last van blaren, maar liet maar weinig mensen toe. Daarom zorgden we ervoor dat hij elke dag dezelfde gezichten zag, zodat hij zich vertrouwd voelde tijdens de behandeling. Uiteindelijk heeft hij samen met zijn vader de tocht uitgelopen. Later kwamen ze ons bedanken. Het is altijd bijzonder om mensen terug te zien die je hebt geholpen. Daar doe je het voor.”
Interesse om deel te nemen? Kijk voor meer informatie op www.rodekruis.nl/vierdaagse . We zoeken nog allerlei mensen voor verschillende functies.
