Gruss Gott, écht Dahoam in Westendorf
Wat begon als een droom en een intensieve verbouwingsperiode, is inmiddels werkelijkheid geworden: Hotel Dahoam in Westendorf draait volop. Harold en Miranda hebben hun eerste winter als hoteleigenaren beleefd, en hoe. Met volle bezetting, stralend winterweer en vooral veel tevreden gasten kijken zij met trots terug op de afgelopen maanden.
- Remi van Bergen
- Topic Berg & Dal
- Topic Maasduinen
- Deel dit artikel
Wat begon als een droom en een intensieve verbouwingsperiode, is inmiddels werkelijkheid geworden: Hotel Dahoam in Westendorf draait volop. Harold en Miranda hebben hun eerste winter als hoteleigenaren beleefd, en hoe. Met volle bezetting, stralend winterweer en vooral veel tevreden gasten kijken zij met trots terug op de afgelopen maanden.
“Het is echt boven verwachting,” vertelt Miranda enthousiast. “Vanaf het moment dat we opengingen, hebben zoveel lieve mensen de weg naar ons gevonden. Gasten die bewust voor kleinschalig en persoonlijk kiezen. Dat raakt ons echt.”
Harold vult aan: “We merken dat mensen de sfeer hier waarderen. Ze voelen dat dit geen standaardhotel is, maar ons eigen verhaal. Alles wat je ziet en ervaart, komt recht uit ons hart.”
De winter in Westendorf liet zich van zijn mooiste kant zien. Sneeuwrijke pistes, strakblauwe luchten en volop zon zorgden voor een perfecte combinatie. “Als je ’s ochtends de gordijnen opendoet en je ziet die witte bergtoppen in het zonlicht, dan denk je: wauw, een hele mooie droom is werkelijkheid geworden,” glimlacht Miranda. “Dan voelen we ons zó dankbaar dat we hier mogen wonen en werken.”
Dat gevoel delen ze graag met hun gasten. “We vinden het belangrijk dat mensen zich hier echt ‘dahoam’ voelen,” zegt Harold. “Even geen haast, geen moeten. Gewoon genieten van de bergen, van een goed ontbijt, van een praatje in de wijnbar. Dat persoonlijke contact maakt het verschil.”
Naast Hotel Dahoam draaien ook Haus Veronika en Wine & More mee in het ritme van het seizoen. “Het is soms flink aanpoten,” lacht Miranda. “Waar zijn we toch aan begonnen?” zeggen we dan tegen elkaar. “Maar we krijgen er wel energie van. Dit is precies het leven waar we voor gekozen hebben.” Natuurlijk genieten wij van hetgeen ons allemaal gebeurt en overkomt, maar tijd om zelf de latten onder te binden is er deze winter helaas niet!
En hoewel de winter nog niet voorbij is, kijken ze alweer vooruit. “Het voorjaar hier is prachtig,” vertelt Harold. “De eerste groene weides, smeltende sneeuw op de toppen, wandelaars die terugkomen.” Miranda droomt al hardop over de zomer: “Westendorf is dan misschien nóg mooier. Wandelen, fietsen, lange avonden op het terras. Op dit moment zijn we heel erg druk met het voorbereiden van de aanstaande verbouwing in het voorjaar. Zo staat er een nieuwe lift gepland en krijgt de hele begane grond, met bar, restaurant, receptie en lobby, een totaal nieuwe ‘look & feel’.”
Zielsgelukkig, zo omschrijven ze zichzelf zonder aarzeling. “Dit voelt niet als werk,” zegt Miranda. “Dit is ons leven.” Harold besluit: “Wij zijn écht dahoam in Westendorf. En we kunnen niet wachten om nog veel meer mensen datzelfde gevoel te laten ervaren.”
“Bis boid in Westendorf!”
