Volkstuinvereniging De Vlashof bestaat veertig jaar

Een mooiere en gezondere verslaving bestaat er niet. Bij welke hobby wordt de gezonde arbeid in de buitenlucht beloond met dagelijks verse groenten? De leden van volkstuinvereniging De Vlashof in Ottersum zijn het erover eens. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan wordt De Vlashof in de schijnwerpers gezet. Pie, Bert, Jan en Henry vertellen honderduit over het tuinieren, dat volgens hen geen verslaving is.

Terwijl op de eerste mooie dagen de zon overheerst in Ottersum, is het op zo’n korte termijn even zoeken naar een geschikt moment. Een afspraak in de avonduren, na zonsondergang, past de vier het beste. Het werk in ‘d’n hof’ is voor die dag gedaan. Tijd dus voor een stukje promotie van het bijhouden van je eigen groentetuin en niet in de laatste plaats van volkstuinvereniging De Vlashof.

‘Ontginnen’
Het complex De Vlashof ligt achter de woningen aan de Steffenberg en de Grevendaal in Ottersum. Het perceel landbouwgrond is sinds 1985 aangemerkt als volkstuin met eerst twintig en momenteel zeventien kavels, die elk 150 vierkante meter groot waren en nog steeds zijn. Na het verdelen van de kavels was het zaak de grond geschikt te maken voor tuinbouw. Dat viel niet mee. “De grond was flink aangereden door zwaar landbouwmaterieel voor de maïsteelt”, weet Jan van Elst zich nog te herinneren.

Jan is de nestor onder de leden van De Vlashof. “Ik ben veertig jaar lid. Ik werd benaderd door wijlen Hein Franken met de vraag of ik interesse had. Hein had bij de gemeente Gennep deze grond kunnen krijgen. Kort daarna hebben we via een advertentie in de Maas- en Niersbode geïnteresseerden opgeroepen.”

Jaarlijks werd de grond losgemaakt. Er werd geploegd en gefreesd. “Anders was er met de schop niet doorheen te komen”, zegt Jan. “Ook werd er bemest om de grond vruchtbaarder te maken”, zegt voorzitter Pie van Kan, die al 33 jaar lid is.

Met de paplepel
Van de huidige vijftien leden kreeg een deel het tuinieren van huis uit mee, met de paplepel ingegoten. Dat geldt voor Jan van Elst, die er thuis in Milsbeek mee opgroeide. “Mijn vader had een moestuin en dat vond ik mooi. Toen ik getrouwd was, mocht ik een stuk grond op het erf gebruiken als moestuin.”

Bij Henry van Nijnatten en Bert Schenk zat het tuinieren in de genen. “Mijn ouders en schoonouders hadden een moestuin”, zegt Henry, die in 2012 lid werd. “Ik zag een advertentie in de krant.” Penningmeester Bert startte samen met Henry. “We hadden een tuin tussen een kwekerij en vonden het leuk een tuin te hebben.” Tegenwoordig is hij ‘grootgrondbezitter’ van de vereniging. “Ik heb twee tuinen, samen driehonderd vierkante meter.”

Voorzitter Pie legt uit dat er voor beginnende leden een kleiner perceel beschikbaar is. “Zij kunnen ook een halve tuin (75 vierkante meter) huren.” Dat doet Matthijs van Rooij bijvoorbeeld. “Ik ben nu voor het tweede jaar lid. Het is een prachtige vrijetijdsbesteding. Je bent buiten bezig, net als nu in de zon. En wat is er leuker en lekkerder dan je zelf geteelde groente te eten?”

Het onderhouden van de eigen tuin is een welkome bezigheid. “Ik werk in het onderwijs en na een inspannende dag of week is het lekker om buiten bezig te zijn. Even je hoofd leegmaken. Ik zie het als vrijetijdsbesteding, maar het is zeker niet vrijblijvend hoor”, zegt Henry. In een hobby mag je tijd steken. De leden noemen niet zo’n vast aantal uren dat ze in de tuin te vinden zijn. “Het varieert. Als je even niet onkruid wiedt, ben je lang bezig. En in de oogsttijd is het drukker, maar gemiddeld ben je zo’n vier tot zes uur per week bezig”, zegt de voorzitter.

Oogst
De tuinmannen zul je niet (vaak) in het koelvak van de supermarkt zien zoeken naar groenten. “In de supermarkt zie je voorgesneden sla en groenten. Wat opvalt aan de sla en andijvie uit de eigen tuin is de structuur”, zegt Pie. Jan van Elst vult aan: “Ik heb prei geoogst en die rook zo lekker. Alsof het ui was. Zoiets heb je met groenten uit eigen tuin.”

Hebben de Vlashof-leden dan een extra grote diepvries om de oogst te bewaren? Het antwoord is wisselend. “Wij maken ook veel groenten in”, zegt Henry. “Maar we geven het ook aan familie, vrienden en buren. Ze vinden het heerlijk.”

Collegialiteit
Op De Vlashof heerst een fijne sfeer. Er is geen afgunst en als de sla of tomaten bij de buurman beter groeien, is er tijd om elkaar tips te geven. “We hebben een WhatsApp-groep waarin we elkaar helpen, tips geven en ook zaad of plantjes aanbieden. Zoek je iets, dan vraag je het via de WhatsApp”, zegt Bert.

Via de appgroep wordt bijvoorbeeld ook afgesproken wanneer er iets gezamenlijk gedaan wordt. “Op 18 april is het Doedag. Dan gaan we samen iets ondernemen hier”, zegt Pie van Kan.

Toekomst
De leden denken nog niet aan het opgeven van hun volkstuin. Daar bevalt hun de ontspannende inspanning te zeer. Deze hobby is veel te leuk om mee te stoppen, klinkt het vol overtuiging.