Het leven van Emilia

Theo en Marianne Hoogstraaten duiken in: Het leven van Emilia

Een paar maanden geleden bracht de gemeente Wijchen mooi nieuws over het Emiliajaar 2027. Het landelijk bekende schrijversduo Theo en Marianne Hoogstraaten, met een omvangrijk en meermaals bekroond oeuvre, heeft de opdracht aangenomen een roman te schrijven over de beroemde telg uit de Nassaufamilie. Topic Wijchen sprak met het duo over deze bijzondere opdracht.

Een verzoek dat alles samenbracht
Onze uitgever werd benaderd door de gemeente Wijchen met het verzoek bij ons te informeren of wij wellicht belangstelling hadden om een roman te schrijven over Emilia van Nassau. We zaten toen net in de afrondingsfase van Vlaag van waanzin, onze roman over de laatste maanden van Vincent van Gogh, en waren ons al aan het oriënteren op een onderwerp voor een volgende historische roman.

Het verzoek kwam dus op een goed moment. Bovendien was Emilia ons niet onbekend. Ze speelt al enkele malen een rol in Amalia’s erfenis, en Museum Kasteel Wijchen had ons eerder uitgenodigd om een lezing te verzorgen tijdens het symposium ‘De reis van de parels’. Hoewel we tot onze spijt die uitnodiging wegens tijdgebrek niet konden aannemen, hadden we ons toen al in Wijchen en in Emilia verdiept en de nodige informatie verzameld.

Nu hebben we gelukkig wél de tijd om verdergaand onderzoek te doen. Daarbij komt dat Emilia een prachtige hoofdpersoon is voor een nieuwe roman. Ze past naadloos in de reeks sterke, onafhankelijke vrouwen uit de geschiedenis over wie wij eerder schreven: Mathilde van Vlaanderen, Eleonore van Aquitanië, Lucrezia Borgia, Amalia van Solms en nu Emilia van Nassau. Zij is wellicht de minst bekende van hen, maar vanwege alle hoogte- en dieptepunten in haar leven, alle uitersten en alle dramatiek voor ons juist erg interessant.

Het begin van het avontuur in Wijchen
Alle redenen om ja te zeggen waren aanwezig. Bovendien hoefden we voor deze roman niet ver te reizen. We proberen altijd plekken te bezoeken waar een verhaal zich afspeelt. Wijchen was voor ons ook relatief dichtbij en een bezoek aan het prachtige kasteel daar zou meer dan de moeite waard zijn.

Voordat we definitief besloten, spraken we daar af voor een kennismakingsbezoek. We werden ontvangen door Tanja Bruins, Rob Ribbink en Esther Gerritsen. Het werd een plezierige ochtend. Na dat eerste oriënterende gesprek en een rondleiding door het kasteel stond voor ons eigenlijk al vast dat we die roman zouden gaan schrijven.

Een tweede bezoek aan Wijchen, met een kennismakingsgesprek met de burgemeester, een videopresentatie door Kees van Galen en een ontmoeting met de vrouw die tijdens rondleidingen Emilia speelt, maakte het helemaal compleet. We zeiden volmondig ja!

Het mysterie van het parelsnoer
Nu de opdracht bevestigd was, konden we ons opnieuw storten op de mysteries van Emilia en haar kasteel. We zijn inmiddels flink opgeschoten met onze research, die meer tijd vergt dan we hadden gedacht. Dat komt mede door de vele tegenstrijdige informatie die we vinden en die we zorgvuldig moeten checken, bijvoorbeeld in het Koninklijk Huisarchief.

Ook de onjuiste informatie die AI over Emilia verspreidt, kan soms verwarrend zijn. Zo zou ze met haar moeder aanwezig zijn geweest in het Prinsenhof in Delft toen Willem van Oranje werd vermoord. Anna van Saksen was echter al overleden en Emilia ontving het bericht van de dood van haar vader op de Dillenburg. En dit is nog maar één voorbeeld van AI-onzin dat we zijn tegengekomen.

Tijdens het onderzoek zijn veel onverwachte feiten, vraagstukken en intrigerende details opgedoken. Neem bijvoorbeeld de aankoop van de restanten van kasteel Wijchen in 1609. Volgens het verhaal zou Emilia daarvoor haar parelsnoer hebben verkocht. Maar hoe kwam ze daaraan?

In de inventarislijsten van de erfenis van haar moeder Anna van Saksen komt geen parelsnoer voor, wel twee zilveren paarlenoorhangers. Die verschijnen ook in de erfenis van haar overleden zus Anna, maar opnieuw geen parelsnoer.

Toch schrijft Emilia in 1617 in een brief dat ze de aankoop van het kasteel heeft bekostigd met de verkoop van een parelsnoer. Sommige historici vermoeden dat ze de oorhangers bedoelde, maar dat lijkt uitgesloten: die verkocht ze pas in 1613 aan de Staten-Generaal. De opbrengst daarvan kan dus onmogelijk zijn gebruikt om kasteel Wijchen te kopen.

De vrijheid van historische fictie
Het mysterie van het parelsnoer is slechts een van de dingen waar we in ons verhaal een oplossing voor proberen te vinden. Maar dat gaat zeker lukken. Sterker nog: de oplossing wordt een van de verrassingen in onze roman.

Ook de slothoofdstukken zullen een grote verrassing bevatten. Emilia wordt in Wijchen bezocht door een bijzonder persoon die tot nu toe in geen enkele publicatie over het kasteel wordt vermeld. Hij overhandigt haar iets wat diepe indruk op haar maakt, iets wat zelfs in onze tijd deskundigen nog bezighoudt.

Maar hij is niet de enige bezoeker van kasteel Wijchen in die tijd die nergens vermeld staat. Voor ons als schrijvers van historische fictie zijn zulke ontdekkingen als kaviaar. Wij hebben alle ruimte om hiaten zelf in te vullen en ze in te passen in onze roman. In een historische biografie zou dat niet kunnen.

Het verhaal van twee zoekende zielen
De hoofdlijnen van het verhaal staan vast. Wanneer Emilia het kasteel met haar gezin betrekt, is ze rond de vijfenveertig jaar en heeft ze al een heel leven achter de rug. Hoe heeft ze dat verwerkt? Hoe heeft dat haar karakter gevormd wanneer ze ‘Vrouwe van kasteel Wijchen’ wordt?

Hetzelfde geldt voor Emanuel van Portugal, die, voordat hij Emilia ontmoet, een ronduit onstuimig leven heeft geleid. Het is een ontmoeting van twee mensen die vrijwel even oud zijn en zich meteen tot elkaar aangetrokken voelen. Twee ‘zoekende zielen’, die allebei op zoek zijn naar een leven met meer rust en garanties voor de toekomst.

Ze herkennen dat in elkaar en besluiten samen verder te gaan. Hun verwachtingen zijn grotendeels identiek, maar hun intenties en motieven verschillen toch van elkaar. Bij Emilia spelen romantische gevoelens zeker een rol; Emanuel is en blijft een opportunist.

In Wijchen begint de slotakte van hun relatie, met onder andere romantische muurankers van twee verstrengelde letters E. Toch wordt de godsdienst – Emanuel katholiek, Emilia protestants – meer en meer een splijtzwam. Voor Emanuel blokkeert die alle pogingen om in de Republiek een functie, en dus inkomsten, te verkrijgen.

Desondanks wil hij dat zijn zoons katholiek worden opgevoed. Dat leidt tot ruzies. Daardoor zal in Wijchen, na een gelukkige start, het noodlot zich weer aandienen, met een dramatisch einde tot gevolg.

Op weg naar het Emiliajaar
De komende maanden gaan we het verhaal afronden en nog een bezoek brengen aan Dillenburg in Duitsland, waar Emilia is opgegroeid. We kijken nu al uit naar de presentatie van het boek op 10 april 2027.

Het is voor auteurs altijd een geweldige afsluiting van een intensief schrijfproces wanneer ze hun eerste, gesigneerde exemplaar van het boek tijdens een feestelijke bijeenkomst aan iemand mogen aanbieden.

We hebben er in onze agenda al rekening mee gehouden dat we rond 10 april 2027 gevraagd zullen worden voor interviews, lezingen en dergelijke. Ook zullen we in de komende zomermaanden zeker nog een keer naar Wijchen komen om de sfeer van het kasteel opnieuw te proeven en beschrijvingen in onze roman te controleren.

Wist jij…

Amalia’s erfenis en Emilia
De historische roman Amalia’s erfenis sluit naadloos aan op de komende roman over Emilia. Emilia maakt de aankomst van de Winterkoningin in ’s Gravenhage nog mee en zit bij het sterfbed van haar broer Maurits. Met deze twee gebeurtenissen begint Amalia’s erfenis.

Werkwijze
Het historische onderzoek wordt grotendeels door Theo gedaan. Als historicus ligt hem dat het beste. Marianne krijgt het materiaal aangeleverd en samen zoeken ze uit wat bruikbaar is voor het verhaal en wat niet.
Daarna wordt een plot bedacht: een kader dat in grote lijnen dient om het verhaal hoofdstuk voor hoofdstuk uit te werken. Daarbij blijven allerlei varianten mogelijk. Over het uiteindelijke schrijfwerk maken ze dagelijks afspraken. Marianne voegt als laatste alles samen tot één manuscript.

iPad
Ze werken niet op een computer of laptop. Alles gebeurt via een iPad, omdat ze regelmatig langere tijd in het buitenland verblijven en daar graag aan hun projecten doorwerken.

Informatie
Heb jij bijzondere informatie over het kasteel, of over Emilia? Neem dan contact op met het schrijversduo via contactpersoon Nicole Janssen. Ze zijn benieuwd naar elk (on)bekend weetje! Neem contact op via de mail: [email protected]